10/4/53 | By: โจ้

เถาถั่ว เผาต้มถั่ว ร่ำระรัว ถั่วในกระทะ ร่วมรากเกิดแล้วจะ เร่งเผาผลาญกันทำไม


 เถาถั่ว เผาต้มถั่ว 

ร่ำระรัว ถั่วในกระทะ 

ร่วมรากเกิดแล้วจะ 

เร่งเผาผลาญกันทำไม


เถาถั่ว 
เผาต้มถั่ว ร่ำระรัว ถั่วในกระทะ ร่วมรากเกิดแล้วจะ เร่งเผาผลาญกันทำไม
 กวีเจ็ดก้าว
 

ที่มาของคำคม "เถาถั่วต้มถั่ว" มาจากพงศาวดารจีนชื่อดัง "สามก๊ก"


หลังการเสียชีวิตของโจโฉ พระเจ้าเหี้ยนเต้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าให้โจผี บุตรชายคนโตของโจโฉสืบทอดตำแหน่งวุยอ๋องแทนบิดา


โจผีก็เหิมเกริมด้วยการปราบดาภิเษกเมืองต่างๆ เอง ทั้งที่พระเจ้าเหี้ยนเต้ยังครองราชย์


ทั้งยังคิดกำจัดโจสิดและโจหิม น้องในสายเลือดทั้งสองคนที่ไม่ยอมสวามิภักดิ์


ขณะนั้นโจหิมครองเมืองเซียวหวย ทราบข่าวการเสียชีวิตของบิดา แต่ทราบว่าโจผีพี่ชายคิดอ่านจะกำจัดตน จึงไม่กล้าไปเคารพศพบิดาตามประเพณี เมื่อกองทหารของโจผีบุกประชิดเมืองเซียวหวย โจหิมจึงผูกคอตาย


โจผีจึงเคลื่อนกองทัพมายังเมืองลิมฉี ซึ่งโจสิดผู้น้องอีกคนครองอยู่พร้อมส่งทูตไปเจรจา


แต่ทูตของโจผีถูกทหารของโจสิดไล่ตีกลับออกมา สร้างความฉุนเฉียวแก่โจผี จึงสั่งให้เคาทูทหารเอกคุมทหารไปจับตัวโจสิดและลูกเมียมาให้ได้


เคาทูยกทหารเข้าตีเมืองลิมฉี แล้วจับตัวโจสิดซึ่งเมาฟุบอยู่ภายในจวนมาถวายแก่โจผีได้


มารดาของโจผีเมื่อทราบว่าโจหิม บุตรชายผูกคอตาย และขณะนี้โจสิดยังถูกคุมขังอยู่ก็เสียใจ ร้องไห้อ้อนวอนโจผีให้ไว้ชีวิตน้องชาย


บอกว่าโจสิดผู้นี้มีแต่อารมณ์กวีศิลปิน มักเสพสุรา หาใช่คู่แข่งแย่งชิงของเจ้าไม่ และขอให้เห็นแก่ความเป็นพี่น้อง หากจะเอาชีวิตน้องก็ขอให้เอาชีวิตมารดาแทน


โจผีได้ยินก็สงสารมารดาจึงตอบตกลง แต่ยังไม่วางใจ


จึงลองใจโจสิดด้วยการเรียกเข้าพบ สั่งให้แต่งกวีบทหนึ่งให้แล้วเสร็จภายในชั่วเดินเจ็ดก้าว เนื้อความพรรณนาถึงความสัมพันธ์ในหมู่พี่น้อง จะเปรียบเทียบประการใดก็ได้ แต่อย่าระบุชื่อพี่น้องคนใดเลย หากทำได้จะไม่ลงโทษ


โจสิดก้าวเดินพลางปากก็กล่าวกลอน ว่า



เถาถั่ว เผาต้มถั่ว


ร่ำระรัว ถั่วในกระทะ


ร่วมรากเกิดแล้วจะ


เร่งเผาผลาญกันทำไม



สามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง(หน) แปลเนื้อความโคลงของบทนี้ว่า คั่วถั่ว เอากิ่งถั่วมาเป็นฟืนใส่ไฟ เมล็ดถั่วในกระทะจะไหม้ ก็เพราะกิ่งถั่วต้นรากอันเดียวกันนั่นเอง เหตุใดจึงเร่งไฟเข้าให้หนักนัก


บทกวีของโจสิดที่เปรียบความคับแค้นเศร้าโศกของต้นถั่ว ที่เกิดแต่การใช้เถาถั่วซึ่งกำเนิดแต่รากเดียวกันไปต้มหรือคั่วถั่ว


เทียบกับความเศร้าโศกอาดูรของพี่น้องญาติตระกูลเดียวกัน ไม่มีเรื่องใดยิ่งใหญ่ล้ำลึกกว่าการที่พี่น้องต้องล้างผลาญกันเอง


โจผีได้ยินก็หวนรำลึกถึงอดีตครั้งวัยเยาว์ จึงละเว้นโทษตายให้กับโจสิด แต่ให้เนรเทศออกจากแดนเมืองหลวง และปล่อยบุตรภรรยาของโจสิดเสียทั้งสิ้น

เถาถั่ว ต้มถั่ว  บทกวีเจ็ดก้าว จึงเป็นบทกวีทองของจีนที่ติดปากนักปราชญ์ นักอ่านมาแต่นั้น

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น